دسوت داشتم بدون خداحافظی برم چون من با کسانی که دوسشون دارم بدون خداحافظی ازشون جدا میشم ...ولی دلم نیومد من دارم میرم چون من عوض بشو نیستم و این سرشتم شاید یه مقداری تغییر کردم اونم به خاطر وجود یه نفر بود که همین الان میگم مثل خواهر خودم دوسش دارم چون مانند یه خواهر بود واسم و همیشه نیازش داشتم بهم راهنمایی می داد و دلداری میکرد

خیلی دوسش دارم

میگه دستامون یه دنیا میسازه بی سقف و به غصه ...

حالا شاید وقت گفتن هویتم باشه هویتی دیرینه که دوست نداشتم بگم ولی مجبورم آخه نه بی خیال بزار ناشناخته اومدم ناشناخته برم بزار غریب بیام غریب برم

ولی دوست داشتم کنارتون باشم ولی از این که باعث ناراحتی همه میشم ناراحتم پس بزار تو دلم نگفته ها بمونه

پس دفترچه نگفته ها هم امروز بسته میشه

امروز روزیه که نگفته ها باز هم به دل برمی گردند

از تمام کسانی که اینجا نظر میدادند و کسانی که میل میزدند ممنون و اونا که با نظراتشون دلگرمی میدادند ممنونم

خدایا به نامت قسم ،توی این دینا کسی تنها نزار

اون که یه باره اومد و آتیش به زندگیت زد و ازت برید اون که دل ساده و تنهات به صلابه کشید یادت باشه منتظر اون که میگه دردت میدونه نشین حرفاشو باور نکنی هرکی بیاد نمک به زحمت میزنه ساده ی دل داده من گول نخوری دوباره دیوونه نشی ...کجاست بگو اون که برات میمرده کو اونکه واست میمرده ....بزار عشقتون و دوست داشتنتون از روی منطق باشه چون میخواهید با این عشق زندگی کنید و تمام زندگیتون روی این عشق بنا کنید پس عشقی از روی یه نگاه و صدا نداشته باشید تا عاشقی هم بد نام نشه

چیزی دیگه هست هیچ وقت یادتون نره نگفته ها حرف بودن حرف دل ...

و هنوز حرف نگفته دارم تو گوش کن تو هم این زهر نفرت گوش کن

کی نیلوفر سهم قلب مرداب

این جا قلب آدم ها بی فانوس

رویاشون رویا نیست عین کابوس

این جا چشمامون توی گریه می پوسه

من جایی میخوام با تو قد بوسه

ما دستامون باهم دنیا میسازه

بی سقف بی دیوار و بی دروازه

به خدا میسپارمتون و التماس دعا

یا حق تا حقی ضایع نشود...